Onunla ilk olarak üniversite sınavına hazırlanırken tanışmıştık. Kafakemiği kapılarımı ansızın çalıvermişti. Okuldan eve geliyordum. Başağrısından yıkılıyordum. Uyanıyordum, burnum kanıyordu. Ders çalışıyordum sonra, geçmiyordu. Böyle böyle bir kaç sene daha sürdü. Sinüzit deniyordu adına. Geçen hafta, hem de en münasebetsiz zamanda hortlayıverdi yoldaşım başağrım. Oysa tamamen unutmuştum onu. Halbuki sinüzit hiç geçmeyen bir şey. Ateş, bulantı, baş dönmesi, şiddetli başağrısıyla belli ediyordu varlığını. Doktor arkadaşımız ufak bir muayeneden sonra teşhisi yeniden koydu ve dışarı çıkıp hava almama, bitkin düşmeme rağmen izin verdi.
Dudaklarım taşıyabilir mi tanrım
Adını söylerken
Her harfi yırtıp geçmez mi dudaklarımı
Sonra ben…
Dudakları çarpık
Ve aşktan şikayetçi
Nasıl diz çökerim avucunda yer yüzünün
Göğün elleri beni kaldırabilir mi…
Yakar mı tenimi şimdi olduğu kadar
Ateşin aşkından daha mı bela
Bu fani başıma
Daha mı çok bunca yük
Gözlerimin feri ruhuma karanlık
Gözlerim kapalı dünyanın ışıklarına
Aşk/a bir ateş kadar mı muhtaçtık… Devamını Oku »
-Ön not: Yazılan herşeyi büsbütün yazarının dünyasına bağlamayınız. Yazar işkembeikübrasını niye kullanmıyor olsun?-
Humanity* / insanlık
It’s au revoir to your insanity / bu senin deliliğine güle güledir
You sold your soul to feed your vanity / ruhunu sattın beslemek için kibrini
Your fantasies and lies / fantezilerini ve yalanlarını
Üzüntünden sustun hiç ağzını açmadın, sen sabahın bir vakti yüreğin pır pır telefon bekledin sevdiğinden. O yorgun saatlerde senin yanında biri vardı. Bir tek insanevladı. Senin güllerin hoyratça savrulurken, senin derdine ortak olan. Dost kucağını açan. Üzülme diyen. O, bugün dayanamadı, eteklerindeki misketler bir bir döküldü. Sonra senin karşında gözlerini tuttu, dişini sıktı. Gidip dışarıda ağladı. Ağladığı şey sevgisinin karşılıksız kalacağını bilmek değildi. Onun için sevmek, sevdiğinin onun olması değildi, sevdiğinin mutlu olduğunu görmekti. Devamını Oku »
yorularak, gözyaşları iplik gibi, isteksizce sızlarken.. dişlerini sıkarak uykuya dalmak. yatağında değil, kanepenin köşesine kıvrılarak. üşüyerek, battaniyeye sarınarak. soğuk terler dökerek uyumak. sabah serinliğinde. kuşların zikrinde. midenin üstünde ağır bir yumruk. kalbinde sancı. boğazında düğümlü bir acıyla uyanmak. sağına soluna bakmadan karşıdan karşıya geçmek. yine de vazgeçememek nedir biliyor musun? nedenini biliyor musun?
Onunla ilk olarak üniversite sınavına hazırlanırken tanışmıştık. Kafakemiği kapılarımı ansızın çalıvermişti. Okuldan eve geliyordum. Başağrısından yıkılıyordum. Uyanıyordum, burnum kanıyordu. Ders çalışıyordum sonra, geçmiyordu. Böyle böyle bir kaç sene daha sürdü. Sinüzit deniyordu adına. Geçen hafta, hem de en münasebetsiz zamanda hortlayıverdi yoldaşım başağrım. Oysa tamamen unutmuştum onu. Halbuki sinüzit hiç geçmeyen bir şey. Ateş, bulantı, baş dönmesi, şiddetli başağrısıyla belli ediyordu varlığını. Doktor arkadaşımız ufak bir muayeneden sonra teşhisi yeniden koydu ve dışarı çıkıp hava almama, bitkin düşmeme rağmen izin verdi.
Dudaklarım taşıyabilir mi tanrım
Aşk dedi adam…
yorularak, gözyaşları iplik gibi, isteksizce sızlarken.. dişlerini sıkarak uykuya dalmak. yatağında değil, kanepenin köşesine kıvrılarak. üşüyerek, battaniyeye sarınarak. soğuk terler dökerek uyumak. sabah serinliğinde. kuşların zikrinde. midenin üstünde ağır bir yumruk. kalbinde sancı. boğazında düğümlü bir acıyla uyanmak. sağına soluna bakmadan karşıdan karşıya geçmek. yine de vazgeçememek nedir biliyor musun? nedenini biliyor musun?.jpg "somalili-multeciler (12).jpg")
.jpg "somalili-multeciler (5).jpg")
