Daha dün gibi…
Dün geldim bu baş döndüren, gözlere perde çeken, kulaklarda uğultu ve yüreklerde kara lekeler oluşturan bu dünyaya. Ateşten kaçarcasına, nefesimi tutup koştum buraya… Daha dün kaçtım kendimden. Özümü arkada bırakıp kaçtım. Ruhumu almadım valizime. Kaçarcasına geldim… Daha dün gibi; ama bir ömür gibi…
Bir hikâyede anlatıldığı gibi, ruhumu geride bırakıp hızla koştum buraya. O kadar hızlı yaşadım ki; gerçekten bambaşka âlemlere daldım, alışkanlıklar değiştirdim. Beğenilerim, zevklerim, tercihlerim, sevinçlerim, üzüntülerim değişti. Evrimimi hızla tamamladım…
Kim bıraktı yuvamdan ayıran o karanlık ve acı dumanı? Ocağımızın orta yerine o kocaman, kapkara taşı kim bıraktı? Kim bunların sorumlusu? Suçu üstlenecek kimse yok mu? Nedir bu kargaşa içindeki, keşmekeş yalnızlık? Kim değiştirdi yolumu? Kim?
Ne idi benim meselem ki; hayatıma kocaman bir nokta koyup satırbaşı yaptım?
.jpg "Kömürcüler köyü (4).jpg")
.jpg "somalili-multeciler (1).jpg")
.jpg "somalili-multeciler (8).jpg")
Bir Yorum
kendin ve özünle yüzleşmekten kaçındığın kadar satırbaşı yapmaya mahkumsundur-insanoğlu-