Özel, anılan, bir şeylere atfedilen bir sürü gün var. Hatta haftalar var. Ben bunları hiç mi hiç önemsemiyorum. Neler oluyor neler. İnsanların kendi vicdanlarını tatmin etmek için bunca çaba sarf etmeleri takdire şayan bir şey aslında. Tabi kendi menfaatleri uğruna bir takım günleri kullananları, daha da fenası bunca günü, geceyi ve de haftayı icat edenleri ayrı ayrı tebrik etmek gerekiyor.
Geçenlerde 18 mart Çanakkale şehitlerini anma gününü kutladık hep beraber. Çok güzel programlar yapıldı. Mail adresim bir sürü ileti ile doldu taştı. Din, iman, vatan, millet… Yok, hani gönderenleri tanımasam bir şey demeyeceğim. İnsanın biraz olsun yüzü kızarır ya hu. Ne oldu, şimdi bir günde borcunu ödedi herkes öylemi? Vicdanlar rahat artık. Gündelik yaşama dönebiliriz. Hatta dönüldü bile. Nasıl olsa yakında bir başka gün gelir ve gerekli takviye yapılır.
Sevdiğimizi, annelerimizi, babalarımızı, çoluk çocuğumuzu bir günde kandırmayı ne de güzel öğretmişler bize. Yetmiyormuş gibi üstümüzden rant sağlıyorlar bir de. Herkes iyi kötü bulaşmış bu işe. Mesele günü kurtarmak, bir şeyler yapmış olmak ne de olsa. Düşünsenize, bu günler, geceler vs. olmasaydı ne işe yaradığı belli olmayan bir sürü kurum, kuruluş ve sivil toplum örgütü ne halt ederdi? Bütün bir ömrü feda etmek, değerlerle yaşamak, yaşatmak nere, bir günde allayıp süsleyip, vazifesini yerine getirmiş rolü oynamak nere. Varın aradaki farkı siz düşünün.
Hem ben sürekli unutuyorum bu günleri. Bu yüzden vefasız ve de değerlerini önemsemeyen biriyim. Öyle diyorlar ne yapalım. Bayramlar neyimize yetmiyordu da bunca gün icat edildi? Artık birbirimizi bu tür aktiviteler üzerinden kandırıyor, böylece toplumda bir yer sahibi oluyoruz. Her şey ne kadar ucuzladı. Yani ben şimdi kimsenin kandilini kutlamıyorum. Bana kızıyorlar. Beni niye kandırmıyorsun diye mi kızıyorlar acaba? Bu günler sayesinde birbirimizi arayıp soruyormuşuz. Öyle güzel bir işlevi de varmış bu günlerin. Siz bu hale düştüyseniz yapacak bir şey yok. Size müstahaktır bu hal. Ben ne yapayım.
Tek bir şey istiyorum. Yüzsüzlük yapılmasın. Bana Çanakkale’den bahseden insanlar hangi yüzle bahsediyorlar ki? Martavallık yapmanın âlemi yok.
“Martavallık yapmayın ulen!” için 0 Yorum yapılmış.
Yorum yapın