Önce her şey ‘hiç’ti, her yer ‘hiç’…
“Ol” denildi, ‘hiç’ olabilmemiz için…
Öyle hiçtik ki farkında değildik hiçliğimizin… Hiçlik hiç, heplik hiç…
Ben de hiçtim sen de hiç… Varlık hiçti, yokluk hiç…
Aynada hiçlik semada hiç; gölgede hiçlik güneşte hiç…
Toprakta hiçlik yaprakta hiç; kundakta hiçlik mezarda hiç…
Birden var olduk, ardında hiç…
Ruh vardı(!), beden hiç…
Allah hep, gerisi hiç.
.jpg "Kömürcüler köyü")
“…hiç…” için 0 Yorum yapılmış.
Yorum yapın
Yorum yapmak için giriş yapmanız gerekiyor.