Bugün Zarifoğlu’nun vefat ettiği gün… ( 07.06.1987)
Takvime baktım bir sürü ıvır zıvır şey, takvimler Zarifoğlu’nu bilmiyorlar. Takvimler çok şey kaybediyorlar. ‘zengin hayaller peşinde’ koşarken ben ‘bir değirmen’ olan bu dünyada “yaşamak” denilen gerçeği farkettim Zarifoğlu sayesinde.
“eğilirken diklenmeyi bilmelisin”
diyordu üstad… Ben diklenmeye çalışırken dünyaya:
“zirvesine göz koyduğum dağlara bak
koşup takıldığım çitlere bak”
cümlesi ile durup, düşündüm. Düşünmediğimi düşünmeye başladım. Meyve toplamaktan çok insanları izlediğimi ve çok konuştuğumu farkettim. Susmaya karar verdim ve Rabbime zarifce yalvardım:
“Allahım yol boyunca bırakma elimi düşerim sonra…”

BUSAT
Busat
Artist milletizdir
Bizde defaten ölünür
ve kalkılır ki sofralardan
hamdüsenalarla palalarla
el yıkanmadan
ağız misvaklanmadan
zinhar vurulmaz ha
ne dosta ne düşmana
Zarifoğlu
Mekanı cennet olsun…
eğilirken diklenmeyi bilmelisin…. ne güzel söylemiş üstad.
Mekanı Cennet Olsun