Murat seninle bir yolculuk yapmıştık. Kimsenin bilmediği bir zaman o. Nerden geldik nereye gidiyorduk. Ben bilmiyordum. Bir Allah biliyordu. Gece yorgun düşüp de sen yanımda uyurken.. çuf çuf.. resmini çektim bir iki tane.. bazı istasyonlarda neşeyle uyanıp şiirden, hayattan, sevdiklerimizden konuştuk.. Ya o kadar da mühim mi değil mi konuştuklarımız.. bazı köprülerde ben yorgun düştüm mesela.. o zaman da sen konuştun, ben dinledim.. Aslında biliyorsun, neşeliyken ben daha çok konuşurum.. Ama dinlemeyi, dinlerken dinlenmeyi, çoğunlukla da sözleri susarak aşmak denen o şeyi severim, yolları da öyle aşarım. Bazı tünellerden geçerken bö yaptın, korkmadım ama biliyor musun? Sen yanımdayken bir de, hiç korkmuyorum. Deli cesareti mi geliyor ne? Bir şair bir yol arkadaşı yazısını okumaya devam edin
Ben kendim diyordum her zaman
Ben kendimin nesiydim.Soruyordum
Dilimin grameri süngülenmişti
Ben kendimin yerini tutan zamirdim
Niteliksiz ve niceliksiz hatta bazılarınca
Fildişi kulede acımasızca egoisttim
Son Yorumlar