Malifulle editörlerinden, Sistemsiz Sistem Notları yazarı Hasan Çetin’le yaptığımız söyleşinin ikinci bölümünü yayınlıyoruz. İlk bölümü kaçırdıysanız tıklayın: “İçimizde Tanrının tanecikleri çarpışıyor!”
M: Peki ne olacak burada? Yani müfteri durumuna düşen birisiyle empati mi kuralım? Kötülük edeni anlayışla mı karşılayalım? Kendi ettiğimiz kötülüğe kılıf mı üretelim?
Elbette hayır. Müfteriye hakettiği cevabı vermezsek o zaman başımız yanar. Kimyamıza en ufak saldırıyı dahi önemseyeceğiz. Bir kötülükte bulunduysak da. Kendimizden gayrı bir kimsenin hakkına tecavüz ettiysek, ona görünür-görünmez bir zarar verdiğimiz artık meşhursa, o halde burada, kendimize karşı dürüst olacağız. “Vicdan ilahi bir takiptir.” Bizi savrulmaktan, koparılmaktan alıkoyan nedir? Yani insaniyetten uzaklaştıran her neyse ona karşı duruşun bir anlamı olmalı. Demek bir referans var bu denge noktasında. İçimizde bir evren var. Bir şirazesi var gönlümüzün. Şehvete yahut merhamete raptolan tarafımızın ayırdında olabilecek bir terazi. Müfteriler Çok Sevinmesin 2 : “Emin olun müfteriler bu röportajı sonuna dek okuyacak!” yazısını okumaya devam edin
Onunla ilk olarak üniversite sınavına hazırlanırken tanışmıştık. Kafakemiği kapılarımı ansızın çalıvermişti. Okuldan eve geliyordum. Başağrısından yıkılıyordum. Uyanıyordum, burnum kanıyordu. Ders çalışıyordum sonra, geçmiyordu. Böyle böyle bir kaç sene daha sürdü. Sinüzit deniyordu adına. Geçen hafta, hem de en münasebetsiz zamanda hortlayıverdi yoldaşım başağrım. Oysa tamamen unutmuştum onu. Halbuki sinüzit hiç geçmeyen bir şey. Ateş, bulantı, baş dönmesi, şiddetli başağrısıyla belli ediyordu varlığını. Doktor arkadaşımız ufak bir muayeneden sonra teşhisi yeniden koydu ve dışarı çıkıp hava almama, bitkin düşmeme rağmen izin verdi..JPG "OLYMPUS DIGITAL CAMERA")
.jpg "Kömürcüler köyü")
Son Yorumlar