'ben' için etiket arşivi

Ve Kriz Geldi.

Evet sonunda geldi kriz. İşyerleri durdu, eleman alımlarını bir tarafa bırakın, işçi çıkartılıyor harıl harıl. Türkiye’yi fazla etkilemeyecek denen küresel kriz piyasayı alt üst etti. Peki neden oldu bu? Kimdi o en batmaz bankaları batıran, bir anda ülke ülke iflas bayrakları çektiren? Dalga dalga tüm dünyayı düşüren? “Ben”i düşünmekten, hep “benim” her zaman “benim” olsun istemekten, hırstan, aç gözlülükten gözü dönmüş insanları düşündüren… Düşündürtmek isteyen kimdi?
Kapitalist sistemin köleleri olduk maalesef. . İlla alacağız. İlla çok tüketeceğiz. Birse ihtiyacımız beş alacağız. Yoksa mutlu olamayız. Yoksa insan olamayız. Yahu bizler Müslümanken böyleysek diğerleri ne yapsın? Vahh bize ki dolaplarımızda takım takım elbiseler, ceplerimizde onlarca kredi kartı varken, bir tüketim manyağı olmuş, yetmez yetmez ne olsa yetmez derken, en lüks otomobilleri en lüks evleri isteyip yinede gözümüz doymazken, krize giren aslında yüreklerimiz… Krize giren “ben”liklerimiz. “Sen”, “senin için”, “sana” kelimelerini unutan bizleriz. Hatta artık ”ben” demek bile yetmeyecek kadar şaşırmışız. İnfak kavramı hayatımızda hiç yok desek haksızlık mı etmiş olurum? Ya da infak edebilsek böyle olur muyduk düşünülesi. Aşımızdan, ocağımızdan infak edebilsek, sevgimizden infak edebilsek, dostluğumuzdan kardeşliğimizden infak edebilsek… Belki diyorum “kul”a kul olmaktansa “Allah”a kul olabilsek… Depremi daha az mı hissederdik?
Dökülen ekonomiyi, dökülen insanlığımızı, sürünen yüreklerimizle mi kurtaracağız?

Bilmem…

Burada deniz yok!

çakıl taşıTedirginliğimden sorumlu değilsin. Aylı akşamlarda türküler söylemeye devam edeceğim; sen duymayacaksın. Gözlerimi kapayıp denizin sesini dinleyeceğim; sen olmayacaksın. İsimsiz adreslere mektuplar yazıp, aylar sonra o mektupları yakacağım; o mektupları sen hiç göremeyeceksin… Burada deniz yok! yazısını okumaya devam edin

sonbahar damlardı damlarımıza

Pardon bayan, oturabilir miyim? Daha önce somut bir gülücüğe rastlamıştım da sahibini bulamamıştım. Sizinmiş demek. Öyle bakmayın bayan ne çok uğraştırdı beni kaybolanlar bilemezsiniz. Yemyeşil yapraklarını kaybeden bir ağaç alışkındır üşümeye her sonbahar sonrası. Şımarmasını çocukluğunda yitirmiş adamı düşünün siz.
Sahi adınız neydi? Benimki de murat. Evet solgun değil ama sarı,yani bir rüzgarlık işi var. Hatırlıyorum yine böyle bir sonbahar, adımı düşürmüştüm Beyazıt meydanında. Nereye kaybolduysa artık bulmadım. Ararken İbrahim geçti elime,bir müddet onu kullandım. sonbahar damlardı damlarımıza yazısını okumaya devam edin





Copyright © 2008 Malifulle. | yazılar (RSS) | yorumlar (RSS) | site haritası(XML) | arşiv | hakkında | forum |

web stats

107 sorgu. 0.8500 saniye.