Ben kendim diyordum her zaman
Ben kendimin nesiydim.Soruyordum
Dilimin grameri süngülenmişti
Ben kendimin yerini tutan zamirdim
Niteliksiz ve niceliksiz hatta bazılarınca
Fildişi kulede acımasızca egoisttim
Neydi benim yerimi tutan zamirlerde
Hangi işaret tarif ediyordu ne yönden
Parmak uçlarına esir düşüyordum ben
Lakin istiklalde yürümüşlüğümde vardı
Sabahı Eyüp’te uyandırırdım akşamı
Dudağımda küflenen Beyoğlu’ndan toplardım
Henüz isyan edemezlik varken ceketimde
Devrimci sözler söylediğim mitinglerde
Kafkayı okuduğuma dair şahitlerim vardı
Taksime yürürken kol kola omuz omuza
Afişlerde bulurdum kendimi acemice
Tanımlanmaya hayır diyorduk her birimiz
Sisi çökünce hüznün gündüzümüze
Bütün sıfatlarımızı terk ediyor acele
Çocuk oluyor annemizi özlüyorduk
Dönüşlülük zamirine gıcığım oldu her vakit
Kendim kendi kendileri ve diğerleri işte
Beni kim saklamıştı cümlelerin sarkacında
Neden boğulmama izin veriliyordu kalemler
Neden mürekkep yerine kan kusuyordu
Bütün telefonlar neden alo ile başlıyordu
Sorular sorular akıl toprağımın solucanları
Ağır ağır kemirirken kafatasımı hangi sıfat
Yitik bir us’u bu denli aciz nitelendirebilirdi
Beni kendime çeviren hangi acımasız filologtu
Ya ben ile kendim arasına giren kara kediyi
Gören bir şair var mıydı yoksa korkmuş muydu?
Ben ile kendisinin arasındaki farktan ama. Ama
Bunca telaşa ne gerek vardı asırlar boyu
Korkunun ecele faydası yüzde kaçtı
Bütün söylenmesi gerekenleri ifade eden
Kelimeler neden hayatımın lügatinde yoktu
Bunca yakın duruyorken ultraviyole ışınlara
Neden çıplak bırakıldım ve neden güneş yağı vardı
Sorular. Sorular… Soru ışığının pervanesi iken
Gazaliyi anlamak marxtan daha mı korkunçtu
Şubat 2008 / Karaman


















“Ben’imin Dil Bilgisi” için 0 Yorum yapılmış.
Yorum yapın