Basiretsiz, kendinden, dolayısıyla yaşadığı toplumdan bihaber, salaklığına doymadan, asalakça bir yaşam içinde olan insanlar…Bu tür insanlardan nefret ediyorum. Kafamın tasını attırıyorlar. Ellerimi klavyenin üzerinde tutamıyorum o zaman. Ağzımın tadı ve ayarı kaçıyor. Başlıyorum hemen asalak, bsalak, csalak… Arkası devam ediyor çoğunlukla. Nefret ettiğim kişi ben olduğumda biran evvel nokta koymak istiyorum. Nokta.
Şimdi, içinde bulunduğum şu zaman diliminde, kafamın tası atmışken ve yerime oturmakta zorlanırken yazı yazyeltenmek de nerden çıktı bilmiyorum. Bir arkadaşım, -seni konuşturmak için kızdırmak gerekiyor- derdi. Belki bu bir sebeptir. Her neyse…
İnsanoğlu dünyaya gelir gelmez korunup kollanmak ister. Yoksa yaşaması pek mümkün değildir. Dünyadaki bütün canlıların içinde en şanssızı bu anlamda insandır. Hem sadece yaşaması için değil, adam gibi yaşaması için de bu gereklidir. En azından belli bir yaşa kadar, aklı erinceye kadar bu böyledir. İnsanı koruyup kollayan da, daha doğrusu buna vesile olan da, başta anne babası olmak üzere yaşadığı toplumdur. Evet, içinde yaşadığımız toplumun aklımız kesinceye kadar bizi koruyan, büyüten, yetiştiren ve gelişimimizi sağlayan bir işlevi vardır. Bu yüzden nerde yaşadığımız, hangi toplumun ferdi olduğumuz, kısacası; vatan, millet, Sakarya kapsamına giren her şey çok önemlidir.
Bunlar önemlidir de, bize bu toplumu, vatanı, milleti miras bırakanlara karşı insanın alacak verecek durumu önemli değil midir? Yani insan acaba bu durumda birilerine borçlu mudur değil midir? Tabi ki borçludur. Borçlu değilse alacaklıdır. Ve bu borcunu alabildiği/ödeyebildiği kadar insandır. Eğer borçluysa annesi, babası ve içinde yaşadığı topluma müspet bir şeyler vermelidir. Kendinden sonra gelenlere bir imkân bırakmak zorundadır. Ta ki bu böyle sürüp gitsin. Aksi durumda bir asalak olarak yaşamış olacaktır. Bu da tercih meselesidir. Bu işin tercih meselesi olması önemli bir şeyin daha ayırtına varmamıza olanak sağlıyor. O da, insanlık için güzel, iyi, müspet olmayan bir şey üreten bir toplum içinde yaşanılıp yaşanılmayacağı ve böyle bir toplum için çalışılıp çalışılmayacağıdır. Mademki topluma borcumuzu ödememiz için önce aklı eren olmamız şart. O halde bizim o topluma karşı durumumuzu kestirmemiz hiç de zor değildir. Alacaklı veya borçlu olduğumuz kestirilebilir bir şeydir bu sebeple. Menfi bir işin takipçisi olup olmayacağımız tamamen bizim tercihimize, karakterimize ve niyetimize bağlıdır. E biraz da gözü açık olmak lazım tabi.
Basiretsiz, kendinden, dolayısıyla yaşadığı toplumdan bihaber, salaklığına doymadan, asalakça bir yaşam içinde olan insanlar…Bu tür insanlardan nefret ediyorum. Kafamın tasını attırıyorlar. Ellerimi klavyenin üzerinde tutamıyorum o zaman. Ağzımın tadı ve ayarı kaçıyor. Başlıyorum hemen asalak, bsalak, csalak… Arkası devam ediyor çoğunlukla. Nefret ettiğim kişi ben olduğumda biran evvel nokta koymak istiyorum. Nokta.
.jpg "kömürcüler köyü")
“Asalak bsalak csalak…” için 0 Yorum yapılmış.
Yorum yapın
Yorum yapmak için giriş yapmanız gerekiyor.